ولنتاین بهونه خوبیه برای اینکه یه بوی سبک بزنی و بیسروصدا نزدیکتر بشی؛ از اون بوهایی که قرار نیست شلوغ کنه، فقط همونقدر که لازمه حس بشه و ردش بمونه. بویی که نه اغراق میکنه نه ادعا داره، ولی وقتی فاصله کم میشه، کار خودشو میکنه و یواشکی توی خاطرهها جا خوش میکنه.
ولنتاین فقط برای لحظهها نیست، برای ادامهدادنه. ساعتی که کنار دستته، نه برای شمردن دقیقهها، برای یادآوری وقتاییه که باهم میگذره. از اون انتخاباست که بیسروصدا میاد توی روزمره، ولی هر بار نگاهش میکنی، یه لبخند ریز میشینه گوشه دلت.